شلەی نەبینراو

ئەگەر دانیمارکی هەژار خەمۆک، هاملێت، لەم سەدەی بیستەمدا بژیابا، هەرگیز دەنگی بەو تێبینییە نەدەدا، "ئۆه، کە ئەمیش گۆشتی زۆر ڕەق دەتوێتەوە و دەتوێتەوە و خۆی یەکلایی بکاتەوە و ببێتە شەبنەم!" بەڕاستی نەخێر! ئەو هەندێک لەو شلە نهێنییەی دەستکەوت کە لەلایەن زانایەکی زانا ئاوێتە کرابوو کە بەهۆیەوە شتە زیندوو و بێ گیاندارەکان لانیکەم بۆ ماوەی دە خولەک، بە سادەیی بە ڕشاندنی ئەو شلەیە نائاسایی بوون. لەناو ئەتۆمایزەرێکدا بڕێک، لەگەڵ نامەیەکدا، بۆ براکەی دەنێرێت. بە هیوای ئەوەی بیخاتە بازاڕەوە. براکە وەک گاڵتەجاڕییەک سەیری دەکات و لەکاتێکدا یاری بە ئەتۆمایزەر دەکات، بە هەڵە خۆی دەڕشێنێت. پرێستۆ! ئەو نەماوە، بە سەرسوڕمانی ئەو کوڕە نێردراوەی کە پاکەتەکەی بۆ ئەوێ هەڵگرتووە. کوڕەکە نامەکە دەخوێنێتەوە، و لە یەک کاتدا دەبینێت کە چەندە خۆشی دەتوانێت لێی دەربچێت، بۆیە دەیپچڕێنێت.