عیسا مەسیح ڕزگارکەر

Klaus Kinski has perhaps the most ferocious reputation of all screen actors: his volatility was documented to electrifying effect in Werner Herzog’s 1999 portrait My Best Fiend. ئەم فیلمە دیکۆمێنتارییە تێڕوانینێکی سەرنجڕاکێشی زیاتر دەخاتە ڕوو بۆ بەهرە و هێرشەکانی ئەو پیاوە گەورەیە. کینسکی کە لەلایەن هێکلێرەکانەوە گیرۆدە بووە، هەوڵدەدات مۆنۆلۆگێکی ئیپیکی سەبارەت بە ژیانی مەسیح (کە ڕەنگە کەمێک زۆر لە نزیکەوە لەگەڵیدا بناسێتەوە) پێشکەش بکات. نمایشەکە دەبێتە شتێکی وەستانەوە، کاتێک کینسکی شەڕ دەکات بۆ کۆنترۆڵکردنی جەماوەرەکە و وشەکان دەگۆڕێت بۆ ئەوەی ئەشکەنجەدەرەکانی چەواشە بکات. Indispensable for Kinski fans, and a riveting introduction for newcomers, this is a unique document, which Variety called ‘a time capsule of societal ideals and personal demons.’